Wisława Szymborska 1923-2012

1 lutego 2012 odeszła wybitna  polska poetka, noblistka, jedna z najbardziej znanych Polek  świata.

Wisława Szymborska, Kraków 2000,

fot, Elżbieta Lempp

Nic dwa razy

Nic dwa razy się nie zdarza
i nie zdarzy. Z tej przyczyny
zrodziliśmy się bez wprawy
i pomrzemy bez rutyny.

Choćbyśmy uczniami byli
najtępszymi w szkole świata,
nie będziemy repetować
żadnej zimy ani lata.

Żaden dzień się nie powtórzy,
nie ma dwóch podobnych nocy,
dwóch tych samych pocałunków,
dwóch jednakich spojrzeń w oczy.

Wczoraj, kiedy twoje imię
ktoś wymówił przy mnie głośno,
tak mi było, jakby róża
przez otwarte wpadła okno.

Dziś, kiedy jesteśmy razem,
odwróciłam twarz ku ścianie.
Róża? Jak wygląda róża?
Czy to kwiat? A może kamień?

Czemu ty się, zła godzino,
z niepotrzebnym mieszasz lękiem?
Jesteś - a więc musisz minąć.
Miniesz - a więc to jest piękne.

Uśmiechnięci, współobjęci
spróbujemy szukać zgody,
choć różnimy się od siebie
jak dwie krople czystej wody.

Czesław Miłosz

„Gdzież jest, poeto, o c a l e n i e ?
Czy coś ocalić może ziemię?
Cóż dał tak zwany świt pokoju?
Ruinom trochę dał powojów,
Nadziejom gorycz, sercom skrytość,
A wątpię, czy obudził litość”.

“Salon Poezji to miejsce, gdzie słowo odzyskuje godność, staje się naszym przyjacielem, pomaga zrozumieć świat, drugiego człowieka, oswaja cierpienie. Całe szczęście, że są poeci, którzy słowa potrafią ułożyć tak, że często w prosty sposób przedstawiają najważniejsze prawdy o życiu.”

 Anna Dymna

Salon Poezji w Seattle założono w czerwcu 2005 roku. Założycielką Salonu jest Lena Wrożyńska, a spotkania odbywają się w wyznaczone niedziele w Domu Polskim w Seattle na Capitol Hill.

Salon Poezji w Seattle został zainspirowany Krakowskim Salonem Poezji, założonym w styczniu 2002 przez Annę Dymną. W niedzielne przedpołudnia w pięknym zabytkowym wnętrzu foyer Teatru im. Juliusza Słowackiego odbywają się spotkania z wielką poezją, czytaną przez aktorów, którym towarzyszą występy muzyków oraz studentów i uczniów szkół muzycznych.